Republikeinse Partij

De Republikeinse Partij werd opgericht in 1854. De eerste vergadering waar de naam “Republican” werd geopperd was in de plaats Ripon in Wisconsin. Het ontstond vooral uit verzet tegen uitbreiding van slavernij naar nieuwe Amerikaanse gebieden.

De Republikein Abraham Lincoln wordt verkozen tot president in 1860 en zijn overwinning leidt tot grote spanningen. Die spanningen resulteren in de Amerikaanse Burgeroorlog van 1861 tot 1865. Lincoln verzette zich tegen slavernij dat voornamelijk in de zuidelijke staten werd bedreven. De burgeroorlog werd gewonnen door de noordelijke staten en slavernij werd afgeschaft. 

Richting het einde van de 19e eeuw wordt de partij gekenmerkt door steun voor industrialisatie, economische groei en invoerrechten. President Theodore Roosevelt voerde hervormingen door aan het begin van de 20e eeuw en probeerde de macht van grote bedrijven te beperken.

In de jaren 30 van de 20e eeuw ervaart de VS een zware economische crisis: de Grote Depressie. De Republikeinen verliezen in die periode veel politieke invloed door de verkiezingsoverwinningen van de Democraat Franklin Roosevelt. In de jaren 50 hebben de Republikeinen opnieuw een president, namelijk Dwight Eisenhower.

Vanaf de jaren 60 worden de Republikeinen steeds meer gekenmerkt door conservatisme en rechtse politiek. Ronald Reagan werd president in 1980 en pleitte voor lagere belastingen, minder overheidsbemoeienis en een sterk leger.

Op 11 september 2001 zijn er terroristische aanslagen tegen o.a. het World Trade Center in New York City en het Pentagon-gebouw. George Bush, de toenmalige Republikeinse president, koos voor een agressiever buitenlandbeleid en viel Afghanistan en Irak binnen.

In 2016 werd Donald Trump president en hij bracht nieuwe nadruk op immigratiebeperking, nationalisme en kritiek op globalisering.